Περί προπαγάνδας

Ελληνικά

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί αναγνώστες, πρέπει να αποδεχτούμε ότι είμαστε απροστάτευτοι απέναντι στους οικονομικά ισχυρούς «Ψυχασθενείς». Η αποδοχή αυτής της αλήθειας θα μας δημιουργήσει την ανάγκη της αυτοπροστασίας. Αυτοί σχεδιάζουν με ακρίβεια κάθε τους κίνηση. Τα εντεταλμένα όργανά τους εργάζονται με μεθοδικότητα, σπέρνουν μια είδηση, σε χρόνους που εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε την αξία της, πόσο μάλλον τις προεκτάσεις της.

Το ρεπορτάζ που θα διαβάσετε δεν είναι πλάσμα φαντασίας, δημοσιεύτηκε στον αθηναϊκό τύπο το 1934 και εκείνη τη θολή εποχή δεν προξένησε καμία εντύπωση.

Διαβάσαμε στις εφημερίδες, «Έθνος», 14 Ιουνίου, «Βραδυνή» και προ αυτής η «Εστία» 1 Απριλίου, ότι: ο καθηγητής Ντάρα κατέθεσεν σε ένα χρηματοκιβώτιο ασφαλείας μιας Τράπεζας του Λονδίνου χειρόγραφα 3-4.000 ετών, διά των οποίων θα αποδείξει, ως λέγει, μίαν ημέραν ότι ο Όμηρος αντέγραψε το Ινδικόν έπος, εξιστορούν την κατάκτησιν της Λάκνας (αρχαίον όνομα της Κεϋλάνης), υπό του ήρωος Ραμά, του οποίου την σύζυγο Σίτα είχεν απαγάγει ο Ρουάνα βασιλεύς της Λάκνας. Επίσης θα αποδείξει ότι οι Έλληνες μετανάστευσαν εκ της ινδικής επαρχίας Μαγκάντο και ελθόντες εις την Ευρώπην, ονόμασαν την χώραν την οποίαν κατέλαβαν Μανκάντα και κατόπιν Μασιάντ, εξ ου προήλθεν η Μακεδονία. Η φυλή, ήτις μετανάστευσεν εις την Ευρώπη εκ Ινδιών, ονομάζετο Ραγί Γρέκα.

Ο πλέον αδαής, σήμερα, μπορεί να καταλάβει το μέγεθος της παραπληροφόρησης που περιέχει το κείμενο. Πατώντας σ’ αυτό το κείμενο, που εξυπηρετούσε μελλοντικά συμφέροντα, συμπεριέλαβε υπογείως η Γιουγκοσλαβία, τη σημερινή FYROΜ, με το όνομα «Μακεδονία». Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι η οικονομική ολιγαρχία, είναι πάνω και πέραν από οποιοδήποτε πολιτικό σύστημα.

Αν υπήρχε ίχνος αλήθειας, έστω και ένα στο εκατομμύριο, δεν θα το χρησιμοποιούσαν σήμερα; Δεν θα άνοιγαν το χρηματοκιβώτιο ασφαλείας με το θησαυρό, αφού αυτά τα χειρόγραφα τούς έρχονται γάντι στην προσπάθειά τους; Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι το λεγόμενο «Μακεδονικό» λόμπι, Αυστραλίας και Καναδά, εργαζόταν και εργάζεται από τη δεκαετία του 1920 μέχρι σήμερα.

…και σήμερα αυτά που ακούμε από επίσημη πληροφόρηση, ή από κύκλους που παράγουν την είδηση, έχουμε τη δυνατότητα να αναλύσουμε την αξία της, και να την προβάλουμε στο βάθος του χρόνου;

Το ίδιο παιχνίδι επαναλαμβάνεται, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν… πάντοτε εν αγνοία μας, αλλά διά μέσου της αγνωσίας μας, γίνεται είδηση.

Ο μόνος που ύψωσε το ανάστημά του, την εποχή εκείνη, ήταν ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Αθηναγόρας, απ’ το αρχείο του οποίου το αναδημοσιεύουμε κι’ εμείς.

Πάνω στο άρθρο ο Αθηναγόρας σημειώνει με θυμό: Ασφαλώς ο ινδός καθηγητής Ντάρα ένα μόνο έχει να αποδείξει την σκοταμάρα του.

Το ότι είμαστε ένα πανέξυπνος, πολύτροπος και πολιτισμένος λαός δεν χωρεί αμφιβολία, αλλά, έως πότε αυτόν τον «πολιτισμό» θα τον χρησιμοποιούμε γιά να βγάζει ο ένας το μάτι του άλλου; Πότε επί τέλους θα κατανοήσουμε το «κοινωνικό» συμφέρον; Πότε επί τέλους θα κατανοήσουμε πως όσο ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν και γράφουν για το «Φως», παραδεχόμαστε ότι το σκοτάδι παραμένει ακόμα πυκνό; Ως πότε, επί τέλους, το «πανέξυπνος» και «πολύτροπος», θα είναι λέξεις και όχι πράξεις;

Θα το επαναλαμβάνω συνέχεια… «Ο κόσμος φτιάνει τους σοφούς κι’ όχι οι σοφοί τον Κόσμο». Ξεχάστε όλους εμάς που μας θεωρείτε σημαντικούς· σημαντικοί είστε μόνο εσείς, ρωτήστε τον εαυτό σας... και ατενίστε όρθιοι το μέλλον…

Κέντρο Συγκριτικής Γλωσσολογίας ο Αθηναγόρας