Η καταδίκη της Μακεδονίας

Ελληνικά

Ο Έλληνας ότι θυμάται χαίρεται μας διδάσκει η ιστορία του τόπου μας. Εμείς σκεφτόμαστε και μελαγχολούμε με τη λάθος νοοτροπία, διότι γνωρίζοντας και ενθυμούμενοι τις καταβολές μας διαπιστώνουμε το πόσο επιπόλαιες και επικίνδυνες  είναι οι αποφάσεις που παίρνονται κάτω από το επιπόλαιο και συναισθηματικό  σκεπτικό μας.

Επίκαιρο θέμα ο μυθολογικός και ιστορικός στραγγαλισμός της περιοχής που όλοι σήμερα γνωρίζουμε με το όνομα Μακεδονία. Όλα τα στοιχεία που θα παρουσιάσουμε τα ανασύραμε από το οπλοστάσιο της ελληνικής φαρέτρας, χωρίς δικά μας σχόλια και κραυγές. Επιθυμία μας είναι να γίνει γνωστή η ιστορία μας για το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου και όχι για επί μέρους εμπορευματικούς και αλλότριους σκοπούς.

Πριν ακόμα υπάρξει ο γεωγραφικός όρος Μακεδονία τι υπήρχε; Επίσημα δεν γνωρίζουμε τίποτα, ενώ η ελληνική μυθιστορία, που χάνεται στα βάθη δεκάδων χιλιάδων χρόνων πίσω, έχει να μας διδάξει τόσα πολλά που θα εκπλαγούμε… καλή ανάγνωση!

Πριν ακόμα ονομαστεί η συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή Μακεδονία, αναφέρονται, κατά την μυθολογία, ότι ο Μάγνης και ο Μακεδών ήσαν παιδιά της Θυίας, θυγατέρας του Δευκαλίωνα. Έχουμε δηλαδή, ιστορική μαρτυρία για τους απογόνους του Δευκαλίωνα, που δεν σώζονται από καμία άλλη πηγή. Οι Ιουδαίοι θρησκευτές φρόντισαν να μονοπωλήσουν προς ίδιον όφελος τα του περίφημου «κατακλυσμού», αγνοώντας παντελώς τις προϋπάρχουσες πληροφορίες.

Κατ’ άλλη όμως παράδοση ο Μακεδόνας ήταν γιός του Αιόλου, αλλά και ο Μάκαρας ήταν γιός του Αιόλου, και ο Μάγνης γιός του Αιόλου. Ο Αίολος ήταν η μυθολογική προσωποποίηση των Νησιών των Παξών, επομένως έχουμε τον Αίολο να ταυτοποιείται και ως πατέρας του Μακεδόνα. Διαπιστώνουμε ακολουθώντας τον μυθοπλάστη, ότι Ελληνική η μυθολογία παίρνει σιγά σιγά ιστορική υπόσταση, και όλα αυτά έχουν βάση τα νησιά των Παξών της Κέρκυρας και της απέναντι Ηπειρωτικής Θεσπρωτικής ακτής. Σε αυτό τον χώρο βρίσκεται η λύση για το που βρίσκεται η κοιτίδα του Ελληνικού και παγκόσμιου πολιτισμού και πουθενά αλλού.

Από τον Μάγνη δημιουργήθηκαν και μεγαλούργησαν οι Μάγνητες, οι οποίοι σήμερα δεν μας λένε απολύτως τίποτα, ενώ δοξάζουμε και καμαρώνουμε τα έργα τους, αφού το επάγγελμά τους ταυτίστηκε και έγινε συνώνυμο με τους μεγάλους λιθοξόους και τεχνίτες κατεργαστές και κατασκευαστές των τεράστιων μεγαλιθικών έργων που μέχρι σήμερα κινούν τον θαυμασμό μας «παγκοσμίως». Από αυτόν ονομάστηκε συγκεκριμένος λίθος Μάγνης, αλλά και ο Μαγνήτης λίθος.

Ο Μάκιστος ήταν γιός του Αθάμαντα, γυναίκα του Αθάμαντα ήταν η Ινώ, η κόρη του Κάδμου η τόσο γνώριμη σε μας, που μας την γνώρισε ο Όμηρος σαν κάτοικο των Παξινών Νήσων και γενικά του Ιονίου πελάγους.

Μάκεδνος ονομαζόταν ένα από τα 50 παιδιά του Λυκάονα και μετέπειτα πατέρας του Πιέρου. Ως μητέρα του Μακεδνού αναφέρεται η Αιθρία ή Αίθρα· αλλά και ο μυθολογούμενος Μακαρέας ήταν γιός του Λυκάονα. Κατά τον Ευστάθιο, τον σχολιαστή Διονυσίου του Περιηγητή, το Βυζάντιο ονομαζόταν και «Αίθουσα» ταυτοσήμαντο της λέξης Αιθιοπία. Μακετία δε η Μακεδονία και Μακέται οι Μακεδόνες, λέξη η οποία στην αρχαία Ελληνική Πελασγική φοινικική γλώσσα και παράδοση σημαίνει «τον Ευδαίμονα, τον μακάριο».

Η Μακεδονία λεγόταν επίσης και Ημαθία. Γενικά κάθε τοπωνυμία στην Μακεδονία υποδεικνύει την άμεση σχέση που έχει με τα μητρικά νησιά των Παξών και της Κέρκυρας. Εξ όλων αυτών αποδεικνύεται ότι από χιλιάδων χρόνων η Μακεδονία ήταν χώρα Ελληνικότατη, έφερε μάλιστα και αυτή το όνομα Αιθιοπία.  

Ο Ημαθίωνας άλλως τε ήταν γιός του Τιθωνού και της Ηούς, αδελφός του Μέμνονα, βασιλιάς και αυτός των Αιθιόπων, φονευθείς (δήθεν) από τον Ηρακλή. Ημαθίδες ονομάζονταν και οι εννέα θυγατέρες του Πιέρου, βασιλιά της Ημαθίας. Η πρώτη ονομασία της Αμφίπολης λεγόταν «εννέα οδοί», προς τιμή των εννέα θυγατέρων του Ημαθίωνα.

Το πόσο άρρηκτα συνδεδεμένη είναι η μυθολογία με την ιστορία, αποδεικνύεται από τις πάμπολλες ονομασίες των Μακεδονικών πόλεων, που ταυτίζονται με τις αντίστοιχες νησιωτικές και Ηπειρωτικές. Πόλεις της Μακεδονίας – Ημαθίας ήταν το Κίτιον, η Κίλλα, η Αταλάντη, η Γορτυνία, η Ιδομένη, ο Εύροπος, όλες αναφέρονται και στα μητρικά νησιά των Παξών. Η πρωτεύουσα της αρχαίας Μακεδονίας – Ημαθίας – Πιερίας ήταν η Έδεσσα – Αίθεσα – Αιθιόπη, ονομαζόμενη και Αιγαί· επίσης Ομηρικές Αιγές βρίσκονταν στα νησιά των Παξών και της Κέρκυρας.

Είμαστε βέβαιοι ότι η Ημαθία δεν είναι άσχετη με τα Ημωδά όρη της Ασίας, που βρίσκονται στα όρια της Σκυθίας και τα Ιμαλάϊα, τα οποία ελέγοντο και Ημωδά. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα Ιμαλάϊα ερμηνεύονται υπό των Ινδολόγων ότι σημαίνουν όρη Μακάρων, και με αυτή την ιδιότητα τιμούσαν αυτά ως «κατοικία των Θεών». Im-alaya – Ηλύσια, κατοικία των Θεών. Οι Ινδοί μία τάξη των Θεών αποκαλούσαν Pachu – Παχείς, απόδειξη το πόσο έχει επηρεάσει η αρχαία Ελληνική θρησκεία, όλες τις αρχαίες θρησκείες.

Για το θέμα της Μακεδονίας υπάρχει τεράστιος όγκος πληροφοριών, το θέμα όμως αυτό ξεφεύγει από τα όρια της μικρής μας ανακοινώσεως. Ενδεικτικά θα αναφέρω ότι Άζωρος ονομαζόταν η αρχαία πρωτεύουσα της Μακεδονικής Πελαγονίας.  

Το άρθρο είναι απόσπασμα από το υπό έκδοση βιβλίο του Κωνσταντίνου Πάγκαλη, με τίτλο: «Αλέξανδρος, Ολυμπιάδα, Φίλιππος», «Ποιός τους δολοφόνησε;».

Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο του 2018 απ’ τις συνεργαζόμενες εκδόσεις, ΕΛΕΥΣΙΣ και Corfu Press.

 

Υ.Γ. Εμείς δεν είμαστε πολιτικοί, αλλά ιστορικοί, γι’ αυτό οφείλουμε να καταγράφουμε –στο μέτρο του δυνατού– την αλήθεια. Αυτό που συμβαίνει σήμερα όμως ξεφεύγει από κάθε όριο λογικής, αρκεί να θυμηθούμε ένα ρεπορτάζ των εφημερίδων «Έθνος» «Βραδυνή» και «Εστία» τον Ιούνιο του 1933. Διαβάστε με προσοχή και τα συμπεράσματα δικά σας.  

Ο καθηγητής Ντάρα κατάθεσε σε χρηματοκιβώτιο ασφαλείας μιας τράπεζας του Λονδίνου, χειρόγραφα 3-4000 ετών, με τα οποία θα αποδείξει, όπως λέγει, μιαν ημέρα ότι ο Όμηρος αντέγραψε το ινδικό έπος, που εξιστορεί την κατάκτηση της Λάκνας, (αρχαίο όνομα της Κεϋλάνης), από τον ήρωα Ραμά, του οποίου την σύζυγο Σίτα είχε απαγάγει ο Ρουάνα, βασιλιάς της Λάκνας· επίσης θα αποδείξει ότι οι Έλληνες μετανάστευσαν από την ινδική επαρχία Μαγκάντο και ήλθαν στην Ευρώπη. Εκεί ονόμασαν την χώρα Μασιάντ, εκ της οποίας προήλθε η Μακεδονία. Η φυλή, η οποία μετανάστευσε στην Ευρώπη από τις Ινδίες ονομαζόταν «Ραγί Γκρέκα.

Προφανώς ο εμβρόντητος κ. Ντάρα ηθελημένα συγχέει την ιστορία του αρχαίου Ισραήλ, για αλλότριους σκοπούς, αφού η κατάκτηση του οχυρού της «Μασσάντα», από τους Ρωμαίους, έχει απομυθοποιηθεί πλήρως…

 

Hellenicpaedia.gr / Επικαιρότητα