Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Ελληνικά

Αγαπητοί Φίλες και φίλοι της ιστοσελίδας hellenicpaedia.gr μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα είμαι και πάλι κοντά σας. Δεχτείτε ότι επανέρχομαι, μαζί με την συντρόφισσά μου, από έναν ξαφνικό θάνατο, ανανεωμένος και φρέσκος για να συνεχίσω την όμορφη πορεία που μαζί θα πορευτούμε μέχρι τον οριστικό θάνατό μου. Η νέα μου ζωή ξεκινά από  την όμορφη πόλη του Βόλου, όπου βρίσκομαι μόνιμα πλέον απομονωμένος και απερίσπαστος από τη βουή της αγαπημένης μου Αθήνας. Εδώ τα πράγματα κυλούν ήρεμα σ’ ένα διαφορετικό περιβάλλον. Κάθε πρωί απολαμβάνω τον καφέ μου, μακριά από τον θόρυβο στην άκρη της πόλις, ατενίζοντας το Πήλιο. Έχοντας παρακαταθήκη τον «ορθό λόγο», που κατάφερα να δημιουργήσω με σας, βρήκα καλή και εγκάρδια υποδοχή… Αλλά αυτά ας τα αφήσουμε για τον αληθινό επικήδειό μου… Επί της ουσίας λοιπόν…

Αφού έκλεισε η φαρσοκομωδία των εκλογών και εκλέξαμε τους Ευρω βολευτές μας, για ένα Κοινοβούλιο το οποίο δεν έχει καμία εκτελεστική εξουσία, αλλά μόνο συμβουλευτική, άρα, μόνο ανεύθυνες και ακίνδυνες συμβουλές, ορισμένοι φίλοι με ρώτησαν να εκφραστώ στο δια ταύτα. Η απάντησή μου δεν απευθύνεται στους ερωτώντες, αλλά σε όλους όσους συμμετείχαν αρνητικά ή θετικά στην πρόσκληση των Ολιγαρχικών, να ασκήσουν οι πολίτες το εκλογικό τους δικαίωμα, ένα δικαίωμα που δεν είναι δικαίωμα, αλλά υποχρέωση, αφού βάση του υπάρχοντος Συντάγματος η ψήφος είναι «υποχρεωτική» και η άρνησή της είναι ποινικό αδίκημα. Γι’ αυτό χρησιμοποίησα τη λέξη «φαρσοκομωδία». Όσο για τις άλλες, τις μικρές εσωτερικές εκλογές έπεσαν κορμιά… θριάμβευσαν και πάλι τα «Φέουδα», εκτός ολίγων εξαιρέσεων…

Πριν από 23 χρόνια (1996) εκδόθηκε το βιβλίο, του Χρήστου Ρήγα «Η Δημοκρατία του Εφιάλτη». Το βιβλίο αυτό, κατά ομολογία εχθρών και φίλων, θεωρείτε το σημαντικότερο έργο στην παγκόσμια βιβλιογραφία, ώστε να κατανοήσει ο απλός – καθημερινός άνθρωπος, πως και πότε εγκαθιδρύθηκε, πια ήταν η δομή της, και τι ευεργεσίες προσέφερε το πολίτευμα αυτό στον «πολιτισμένο» άνθρωπο.

Στα 23 χρόνια κυκλοφορίας του βιβλίου, με πλησίασαν και γνώρισα χιλιάδες ανθρώπους. Άλλοι είχαν διαβάσει το βιβλίο, άλλοι μέσα από τις διαλέξεις που πραγματοποιήσαμε με τους Νικόλα Βερνίκο, καθηγητή της ανθρώπινης οικολογίας, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, και τον Αθανάσιο Στάβερη, πυρηνικό φυσικό, ωθήσαμε τους ανθρώπους να γίνουν κοινωνοί της ουσίας του βιβλίου.   

Με την πάροδο των χρόνων διαπίστωσα ότι οι άνθρωποι έδιναν περισσότερη βάση στα λεγόμενά μας και λιγότερο στην ουσία του βιβλίου, ένα πολιτικό μανιφέστο, με αποτέλεσμα να ξεμακρύνονται ασυνείδητα, από το καλώς εννοούμενο «Κοινωνικό συμφέρον που υποδεικνύει το βιβλίο», πλάθοντας το τεράστιο προσωπικό τους «εγώ», το πώς να γίνουν «μπροστάρηδες» σε μία «Νέα αντίστοιχη» πολιτική δημοκρατική κίνηση. Δηλαδή, το πώς να γίνουν Χαλίφιδες στη θέση του Χαλίφη.

Το πλέον παράδοξο έως αστείο ήταν ότι εμφανίστηκαν νέοι Χαλίφιδες, που δεν είχαν διαβάσει ούτε καν το βιβλίο.

Θα σας αναφέρω ορισμένες χαρακτηριστικές σκηνές για να κατανοήσετε, το γιατί βρισκόμαστε σε πορεία «δραματικής» αυτοκαταστροφής ως κοινωνία.

Άλλος ίδρυσε Ακαδημία της Δημοκρατίας, όπου με προσκάλεσε μάλιστα, να διδάξω την Δημοκρατία. Άλλος (δημοσιογράφος το επάγγελμα) ήθελε μέσα σε ένα βράδυ να του δώσω λύσεις για την τραγική οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα. Άλλος καθιέρωσε δημόσιες Συνελεύσεις, όπου ο καθένας έλεγε το μακρύ του και το κοντό του. Άλλος με πίεσε να ηγηθώ μιάς δημοκρατικής κινήσεως ώστε να απαλλαγούμε από το υπάρχον σάπιο πολιτικό σύστημα του σήμερα. Άλλος βρήκε μέσα από το βιβλίο, ότι η σωστή αντιμετώπιση της σημερινής κατάστασης, είναι η αποχή, την οποία υπερασπίζεται μέχρι σήμερα με φανατισμό.

Πραγματικά ένοιωσα και νοιώθω ένοχος που εξέδωσα το βιβλίο αυτό. Διότι όλοι μα όλοι, προέβαλαν το αρρωστημένο «εγώ» τους, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι για να λειτουργήσει το δημοκρατικό πολίτευμα, το πρώτο μέλημα είναι να απαρνηθεί ο άνθρωπος το «εγώ» του, και μετά να ασχοληθεί με την αληθινή δημοκρατία.

Η αληθινή Δημοκρατία χτίζεται βήμα βήμα στις ψυχές των ανθρώπων, ως μια Μεγάλη Ιδέα, και δεν έχει να κάνει με προσωπικές επιπόλαιες φιλοδοξίες.

Συμπέρασμα: τα πυκνά σκοτάδια της ανθρωπότητας θα παραμένουν, όσο οι άνθρωποι βασίζουν και στηρίζουν τις τύχες τους σε μπροστάρηδες σοφούς, αφού, ο κόσμος φτιάχνει τους σοφούς και όχι οι σοφοί τον κόσμο.

 

hellenicpaedia.gr Κωνσταντίνος Πάγκαλης, Εκδότης-Ιστοριοδίφης-Συγγραφέας