Αθηνά εναντίον Ενγκέλαδου

Ελληνικά

Όταν η ιστορία μετατρέπεται σε μυθολογία, λόγω αγνοίας

 

Τα ονόματα των Τιτάνων και Γιγάντων, αλληγορούν έννοιες και καταστάσεις. Στο παρών άρθρο θα αντιληφθείτε πόσο μακράν είναι η αλήθεια. Οι ειδικοί και τι δεν έχουν γράψει αναλυτικά για την μυθολογία, ειδικά οι ξένοι αναλυτές, που έχουν γράψει τα πάντα, εκτός από αυτό που υποκρύπτει ο μύθος.

Ας ρίξουμε μια ματιά στην θεά Αθηνά, για την οποία αναφέρουν ότι εφόνευσε αρκετούς Τιτάνες και Γίγαντες. Στην ουσία δεν πρόκειται για φόνους, αλλά για αντικαταστάσεις, παλαιοτέρων θεοτήτων με νεώτερους. Είναι άγνοια και ασέβεια, να κατηγορούνται οι αρχαίοι ελληνικοί θεοί ότι ήσαν δολοφόνοι…

Κατά την ιστορική Γιγαντομαχία, δηλαδή στη διαμάχη μεταξύ οπαδών αρχαιοτέρων (Γιγάντων) και νεωτέρων θεοτήτων, η θεά Αθηνά εφόνευσε τον Γίγαντα, ήτοι παλαιότερο θεό Εγκέλαδον. Ο Εγκέλαδος ήταν, ως γνωστό, θεός του υπογείου πυρός των ηφαιστείων, φέρει δε το Πελασγικό όνομα του ταυτοσήμαντου Σουμέριου θεού Ε–α ή Εν–Κι. Εν–Κι αλαδ, (ήτοι Αλάστωρ), Εν–κε–άλαδος, Εγκέλαδος.

Ο Ε–α ή Εν–κι, ήτο θεός του Ύδατος, του υπογείου, του ποταμίου, και του Ωκεανού (όπως Ποσειδών), αλλά και του υπογείου πυρός (όπως ο Ήφαιστος), συγχρόνως δε θεός της σοφίας.* Σύμφωνα με τον άνω κανόνα, αφού η Αθηνά εφόνευσε ήτοι αντικατέστησε τον Εγκέλαδο ή Ε–α, πρέπει εις το όνομα της Αθηνάς να περιέχονται οι ανωτέρω ιδιότητες του θεού Ε–α.

Και πράγματι το Πελασγικό όνομα Αθηνά, Αθηναία, ή (Οζιάν–αία, ή Αζάν–αία) Ασαναία περιέχει τα Σουμερικά θέματα γασάν, θεός ή θεά (Δ. 85) και Ε–α, Γασάν Ε–α, (=ο θεός Ε–α), Ασαναία, Αθηναία. Ήταν δε η Αθηναία, Αθηνά, θεά της σοφίας, όπως ο Ε–α, ιδιότητα που επικράτησε αργότερα αποκλειστικά γι’ αυτή, αλλ’ ήταν στην αρχή ως Αθηναία ανδρώδης, θεότητα αρσενική, ήτοι αυτός ο αρσενικός θεός Ε–α. Συνεπώς η Αθηναία, Ασαναία, ήταν και θεότητα του ύδατος και της θαλάσσης. Τριτωνίς, Τριτογένεια, θυγατέρα του θεού της θαλάσσης Τρίτωνος, γεννηθείσα παρά την λίμνη Τριτωνίδα, συνάδελφος του θεού της θαλάσσης Ποσειδώνος στην Αττική, και ως Αίθυια, προστάτιδα των πλοίων και των ναυτιλλομένων, είχε δηλαδή τις ιδιότητες του Ε–α ως θεού των υδάτων, ακόμα δε και την ιδιότητα, ως Αθηνά Ηφαιστεία, θεότητα του υπογείου πυρός όπως ο Ε–α, και ο Εγκέλαδος, τον οποίο εφόνευσε, δηλαδή, αντικατέστησε.

 

 

* Σημείωσης της ιστοσελίδας. Είναι εντυπωσιακό πως ο αρχαίος Ελληνικός θεός του ύδατος και του υπογείου πυρός, είναι συνάμα θεός της σοφίας. Και στην χριστιανική θρησκεία το πυρ είναι σύμβολο του πνεύματος, (της σοφίας του Θεού) εν είδει πυρίνων γλωσσών κατελθόντος την ημέρα της Πεντηκοστής προς τους αγίους Μαθητάς και αποστόλους του Χριστού. (Πράξεις Αποστόλων β, 3). Παραβολ. γ/ Μτθ. γ/ ΙΙ τα του Προδρόμου: εγώ μεν βαπτίζω υμάς εν ύδατι εις μετάνοιαν· ο δε οπίσω μου ερχόμενος αυτός βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και Πυρί, (και Δουκ. γ. 16) το πυρ είναι σύμβολο της θεότητας. (Βλέπε Δοξαστικό Αίνων Κυριακής μετά την Χριστού Γέννηση).

 

Υ.Γ.1 Όπου Δ = Σουμερικό Γλωσσάριο του Delitzsch, στην Γερμανική γλώσσα)

Υ.Γ.2 Να γιατί είμαι προσεκτικός με το Δωδεκάθεο… γιατί οι γνώσεις μας, μάς επιτρέπουν να γνωρίζουμε τι προϋπήρχε αυτού. Το δωδεκάθεο είναι η τελευταία θρησκεία των Ελλήνων.

Ιάκωβος Θωμόπουλος

Αθήνα 1936

Κ.Σ. Γλωσσολογίας

Ο Αθηναγόρας